Schagen goes USA 2010

Zoals al geschreven, zijn we op de 24e dag 's middags nog naar Typhoon Lagoon geweest om nog even heerlijk te zwemmen.

Toen we daar uitgezwommen waren (eigenlijk niet, maar goed het was al weer na 18.00 uur) gingen we terug naar ons huisje om even de laatste wasmachine aan te zetten. Konden we gelijk het bericht van het management afluisteren... maar....natuurlijk...geen bericht. Daar ging ons goede gevoel weer..pfff... Ik heb een hekel aan een paar zaken, en 1 daarrvan is het niet nakomen van je afspraken!! Communiceer als je nog geen info hebt ofzo, maar laat een bericht achter als je dat beloofd.

Goed dan maar richting receptie, daar bleek de manager natuurlijk al niet meer aanwezig te zijn, en er was geen bericht o.i.d. voor of over ons achtergelaten. Stonden we daar weer met lege handen. De baliemedewerker heeft nog geprobeerd haar prive te bellen, maar daar werd niet opgenomen, en er was niemand die de bevoegdheid had om een cheque voor het restaurant af te geven. In overleg met de jongen besproken dat we er wel gingen geven, het zouden laten boeken op het huisje en dat de manager (natuurlijk niet degene die wij gesproken hadden, maar wel weer degene die wij de 1e keer gesproken hadden) dit in het systeem kon corrigeren. We hadden toch geen zin meer om ergens anders te gaan eten, dus het moest maar. De jongen was wel zo vriendelijk om onze boardingspassen even uit te printen.

We hebbben prima gegeten en zijn uiteindelijk voor de laatste nacht naar het huisje terug gegaan. Heerlijk geslapen en de volgende dag rond 7.30 uur uit de veren om alles in orde te maken. De kids iets later wakker gemaakt en om 9.00 uur stonden we weer bij de receptie om uit te checken en de manager te spreken. Die was er nog niet, maar zou ieder moment komen. We gaven hem tot 9.15 uur anders zouden we gewoon vertrekken (we waren er een beetje klaar mee). Een paar minuten later was de man binnen en liep ik terug naar de receptie, daar kreeg ik de melding (niet van de manager zelf natuurlijk) dat alles in orde was en dat het geld geregeld zou worden. Ik was er zo klaar mee dat we bedankt hebben en weg zijn gereden richting de luchthaven. Hier zien ze ons niet meer terug (ondanks het feit dat het huisje en het zwembad prima in orde waren).

Onderweg naar de luchthaven zagen we het volgende in de lucht geschreven worden...tja.. hoe duidelijk kan het zijn dat het echt tijd was om te gaan..hihi.

We waren binnen 45 minuten op de luchthaven in Orlando bij de Alamo plek om de auto weer in te leveren, dat ging allemaal supersnel, en een vriendelijke kruier heeft alle koffers op een karretje geladen en ons naar de juiste incheckbalie gebracht. Dat kostte natuurlijk wel wat dollars maar was wel erg relaxed moet ik zeggen. Het inchecken ging snel omdat we onze boardingpassen al hadden en voor we het wisten waren we klaar om naar de gate te gaan.

We zagen nog een Disneystore dus daar natuurlijk toch nog even langs en er werd nog even heerlijk door Kay met een CM gespeeld met wat autootjes. Erg gezellig....

Daarna door de douanecontrole en richitng gate. Op tijd boarden en daar ging ons vliegtuig richting New York (Newak). De vlucht verliep voorspoedig en na iets meer dan 2 uur waren we in New York, applaus bij het landen (dat doen ze in Nederland al lang niet meer) en daarna door naar de volgende gate. Deze gate was vlakbij, en we hoefde de koffers niet te claimen, dus heerlijk relaxed allemaal.

Op het moment dat we zouden gaan boarden bleek opeens dat er een technisch mankement was aan het toestel en dat er overleg was over hoelaat we weg zouden kunnen gaan. Niet veel later bleek dat het toestel vervangen moest worden en dat we dus nog wel even zouden moeten wachten. Uiteindelijk zagen we hoe het vliegtuig van de gate werd weggereden en hoe er later een nieuw vliegtuig werd neergezet (gelukkig op dezelfde gate). Hoewel dat wachten natuurlijk veel te lang duurde naar ons zin, konden we vervolgens boarden en vertrokken met ongeveer 2 uur vertraging richting Nederland.

De terugvlucht verliep op zich prima, met het hele entertainmentsysteem is dat toch wel prettig (filmpjes, spelletjes) en Kay viel al vrij snel in slaap (het was dan ook ondertussen bijna 20.00 uur), die heeft een flink aantal uren met wat kleine tussenpozen kunnen slapen en werd ongeveer 2 uur voor de landing weer wakker. Merlijn heeft veel films gekeken en niet veel geslapen en ook Ruud en ik hebben niet veel geslapen.

Uiteindelijk zijn we rond 8.30 uur geland op Amsterdam, daar de koffers van de band gehaald en toen stond Oma er om ons naar huis te brengen. Het werd een lange dag, waarbij het moeilijk was om wakker te blijven. We zijn 's middags nog maar een ijsje gaan eten in het dorp en hebben een paar kleine boodschappen gedaan. We aten 's avonds bolletjes met kroket (die had Merlijn zo gemist) en tegen 18.00 uur ging Kay naar bed, om 18.30 uur volgde ik, en rond 20.30 waren ook Merlijn en Ruud geveld. Helaas was Kay niet heel veel later al weer wakker en wilde niet meer in zijn eigen bedje slapen. Na 2 uur heb ik hem toen toch maar bij ons in bed genomen, en vervolgens hebben we met z'n allen geslapen (althans ik heb Ruud horen snurken en gemerkt dat Kay veel aan het draaien was in zijn slaap). Uitiendelijk ben ik met Kay rond 11.30 uur de zaterdagochtend maar het bed weer uitgegaan. Ik voelde me brak, maar goed. Toen iedereen zijn bedje verlaten had was het al weer tegen 13.30 uur en dus tijd om te zorgen dat we op verjaardagsvisite gingen. Dit hebben we gedaan en daarna zijn we door gegaan naar het feest van Wilco & Nicole. Daar vetrokken we weer tegen 21.00 uur en niet veel later ging Kay weer naar bed, hij was naar een uurtje weer wakker, en veel strijd later (deze keer door Ruud), viel hij uiteindelijk weer in slaap. Ook wij konden moeilijk de slaap vatten, maar rond middernacht moet het toch ergens geluk zijn, en vanochtend waren we uiteindelijk allemaal weer laat wakker. Morgen maar weer eens proberen het ritme op te pakken, want dinsdag moeten we weer aan de slag.

Zo dit was het laatste verslag van deze vakantie. We zullen hopen dat we over ongeveer 2 jaar weer een keertje naar Amerika kunnen.

Liefs uit Nieuwegein,

En dan is het zo ver... de laatste dag voor het vertrek. De koffers staan al grotendeels ingepakt, en terwijl de heertjes zich vermaken in het zwembad van het ressort, hebben wij nog een gesprek met het management. We wilde natuurlijk toch ons hele verhaal nog 1 keer doen en duidelijk maken dat deze gang van zaken niet is zoals het hoort. Dit keer hadden we een vrouwlijke managers die alles netjes opgeschreef en nogmaals haar excuses aanbood voor de manier waarop dingen zijn gelopen. Zij gaf ook aan dat wij natuurlijk nooit de dupe hebben mogen zijn van het feit dat de heer de eigenaar (naar dus nu bleek) bij zich had geroepen (zoals zij het zo mooi vertolkte).

Ze gaf in ieder geval aan dat ze het nog een keer ging uitzoeken wat er nu precies met de rekeningen van de pizza's was gebeurd (want volgens mijn creditkaart overzicht was daar niets mee gebeurd) en zou er nog bij ons op terugkomen voor we morgen gaan uitchecken. Verder bood ze in ieder geval aan dat we op kosten van de organisatie hier konden dineren vanavond. Kijk.. iemand die het in ieder geval goed begreep, ze gaf ook aan dat ze een plan B hadden moeten hebben en dat ze het echt heel erg vond dat dit een smet op de start van onze vakantie hier had opgeleverd.

Goed, de blog is bijgewerkt. Nu nog even inchecken online voor de vlucht en dan vertrekken we nog naar Typphoon Lagoon voor een laatste zwempartijtje, daarna eten hier op het resort en voor de laatste keer slapen in onze bedjes hier.

Morgen vliegen we rond 12.35 uur vanaf Orlando en landen vrijdagochtend om 7.00 uur  in Amsterdam.

Iedereen bedankt voor het meelezen en ons voorzien van commentaar. We zullen na aankomst nog een laatste keer bloggen en dan is dit avontuur ook weer teneinde.

Groetjes,

Ria, Ruud, Merlijn en Kay

Vandaag was ons laatste dagje Disneypark, zucht, wat gaat de tijd helaas toch snel. We hadden gekozen voor Magic Kingdom, dus na het parkeren van de auto, het meerijden op het trammetje en daarna een ritje met de monorail (dit stond nog op het lijstje, dus dat was mooi ook afgewerkt ;-)) kwamen we bij de ingang.

Nog een keer tassencontrole en door de poortjes heen naar binnen. We besloten om gelijk maar met de trein mee te gaan naar Toontown, we konden gelijk instappen en even later begonnen we aan het rondje met de trein. Bij Toontown gingen we van boord, om daar te gaan kijken bij de Elfjes van Tinkerbell op de locatie. Na een wachtrij kwamen we uiteindelijk uit bij 3 elfjes, Tinkerbell, Rosetta (de elfjes van de bloemen) en Faun (het elfje van de dieren). Ze namen uitgebreid de tijd voor iedereen, en de eerste elf vroeg zich af of The Netherlands dicht bij Neverland was.. hahaha.. Na met alle elfjes op de foto te zijn geweest nog even in de winkel kijken, en daar wilde Merlijn heel graag zijn eigen Mickeyoortjes en Kay koos voor een set met autootjes van Cars.

Daarna bezochten we het huisje van Minnie en gingen de heertjes nog even een keertje in de Barnstormer van Goofy. Toen was dit deel toch ook echt wel klaar en gingen we kijken wat de wachtrij bij de Speedway was, iets te lang zo dachten we, dus liepen we door om te kijken wat de rij was bij Stitch Escape, deze was maar 10 minuten, dus daar gingen Merlijn en Ruud om het te proberen.

Ik ging met Kay ondertussen op weg om fastpassen voor Peter Pan te halen, we kwamen de show van Mickey nog even tegen en Kay wilde nog even proberen of hij nu wel het zwaard uit de steen konden halen, maar helaas deze gaf nog steeds niet mee. Kay had ondertussen de raketjes gespot, dus toen Ruud naar buiten kwam werd hij gelijk gevraagd voor een ritje in de raketjes. Merlijn had zin in een smootie, dus Ruud en Kay in de rij en wij op weg naar een smootie. We namen er ook 1 voor onze astronauten mee. Na het vluchtje in de orbitor gingen we met z’n allen nog een keer in de peoplemover. 

Vervolgens besloten we om te kijken of er nog fastpassen voor Splash Mountain beschikbaar waren, want Merlijn wilde het toch wel gaan proberen. Dus ook deze werden gescoord en onderweg namen we ook nog een keertje de Pirates mee. De wachttijden waren allemaal redelijk, dus dat is makkelijk meeegenomen dan.

Dus zwaaide we ook Jack weer tot ziens! en vervolgde onze toch richting Peter Pan. Deze is toch echt een stuk beter dan Parijs, hier  verloopt het vluchtje zonder schokken en zie je ook beter dat je over Londen vliegt en Neverland is beter aangekleed. Het was nog geen tijd voor Splash en de maagjes begonnen wel te knorren, dus gingen we bij Pinokkio eten.

Daarna wat meefeesten met het feestje op Mainstreet en vervolgens winkelen op de mainstreet, want dat hadden we nog niet echt gedaan, dat leverde nog een golfcover van Tijgertje voor Ruud op en nog een laptopsticker van Mickey voor Merlijn. Gelukkig was het toen bijna tijd voor de Splash dus gingen we weer die kant uit. Merlijn kwam er enthousiast  uit en had ook nog de foto gekregen als beloning. 

 Weer iets overwonnen dus! Kay vermaakte zich ondertussen wel met het spelen in het kleine speeltuintje dat er daar is (slim gedaan dus). Toen we zaten te dubben wat we wilde doen verraste ik de heren door ze nog een fastpas te geven, dus daar gingen ze weer. We hadden afgesproken daarna nog een ijsje te gaan halen en richting uitgang te gaan. De electrische parade hadden we al gezien en om voor Wishes nog een paar uur te blijven hangen was niet zo slim, omdat iedereen behoorlijk moe was. Merlijn nam een aardbeienijsje en Ruud en ik gingen voor een float, ik met cappucino en Ruud met Rootbeer, maar jeetje wat smelt de hele handel toch snel… dus een klein drama later gingen we richting de toiletten om weer een beetje schoon te worden en vlak bij de uitgang werd er druk gespeeld met  hoelahoops, dus daar deden onze heertjes ook nog even aan mee. Het kasteel veranderde ondertussen iedere keer van kleur, een prachtig schouwspel!

Toen kwam het afscheid en gingen we richting de monorail. Ondertussen was het behoorlijk aan het onweren, dus of de parade ook echt door ging weten we niet (het was toen nog ongeveer 15 minuten voor de parade). Uiteindelijk waren we rond 21.30 uur weer thuis en gingen we heerlijk slapen.

Morgen al weer de laatste dag, als het weer het toelaat willen we dan nog even gaan zwemmen in het Disneyzwemparadijs.

Vandaag stond er op het programma om op tijd op te staan om nog een halve dag door te brengen in Universal Studio’s met name om nog even te genieten van het land van Harry Potter. We hadden geen wekker gezet, het is immers vakantie, en natuurlijk vandaag was Kay (die altijd rond 7.00 uur wakker is) pas om 7.45 uur wakker, heerlijk!! Rond 9.45 uur waren we eindelijk bij de parkeergarage van het park (alleen daar heb je al een wachtrij van rond de 10 minuten). Vol goede moed gingen we richting island of Adventure richting Harry Potter, maar dit bleek niet zo eenvoudig te gaan, we kwamen al snel in een rij terecht van ongeveer 1 uur voor überhaupt in dit deel van het park binnen gelaten te kunnen worden, maar oke.. dan maar in deze rij. Merlijn en Kay gingen ondertussen even een paar attracties doen, Merlijn en Ruud wisselde elkaar nog af, en uiteindelijk kwam het er op neer, dat ik bijna 15 minuten heb staan wachten omdat we niet compleet waren en dus niet naar binnen konden. Uiteindelijk dus naar binnen. Ruud wilde graag de forbidden journey doen en ging daar dus in de rij, Merlijn en Kay vertrokken al snel richting de Hippogrief. Deze hebben ze 2 keer gedaan, en als het aan Kay had gelegen wilde hij nog wel een paar keer. Bij de rij voor de toverstokken bleek die van Sneep niet te verkrijgen (die had Ruud nog wel gewild), en dus keken we her en der een beetje rond en haalde een flesje pompoensap. Het was enorm warm, maar het begon al gauw dicht te trekken. Na ongeveer 1,5 uur kwam Ruud uit de attractie en Kay wilde gelijk met papa ook nog een keertje in de hippogrief, dus daar gingen ze. Helaas… niet al te veel later werd er om geroepen dat de attractie tijdelijk werd stil gezet i.v.m. thunderstorms in de omgeving. We besloten dit deel van het park te verlaten en nog even richting Spiderman te gaan voor Merlijn. Maar eerst schuilen zo bleek na een paar minuten. Vervolgens kwam het met bakken uit de hemel zetten, en het bleef lang regenen en heel bewolkt. Na een tijdje werd het wel wat minder en dus gingen we maar verder wandelen door de regen (dat zijn we ondertussen wel gewend hier, maar het scheelt het is warm, dus het voelt niet zo vervelend aan. Uiteindelijk met spiderman op de foto en Ruud en Merlijn in de rij voor de Spiderman attractie. Kay en ik keken nog even rond en zagen dat nog steeds veel attracties stil stonden.

Toen de heren dit ook weer overleefd hadden gingen we het park uit en besloten in plaats van te gaan zwemmen, maar richting Downtown te gaan.  Er waren immers nog een aantal zaken die gekocht moesten worden. Dus voor een laatste keer shoppen in Downtown Disney. We sloten het af met een etentje bij Rainforest Cafe, waar Kay de onweersbuien toch niet echt kan waarderen. Onderweg naar de auto kwamen we langs het podium waar nog wat spelletjes gedaan werden met de kids, dus daar bleven we nog even hangen.

Rond 7.30 uur was het wel mooi geweest en reden we weer naar het huisje terug. Kay was al snel weer vertrokken in de auto, en ook thuis konden we hem zo in z’n bedje leggen.

Morgen nog 1 dagje Magic Kingdom, en nog een ritje met de monorail en dan zit het er al echt weer bijna op. Woensdag hopen we dan nog wat te kunnen zwemmen in Typhoon Lagoon en gaan we de boel inpakken… wat vliegt de tijd toch weer.

De laatste dagen breken aan … van onze vakantie dan. Vandaag rustig ontbeten en plannen gemaakt voor de komende dagen. Er zijn er nog 5 te gaan. Donderdag telt niet mee want dan is het auto inladen en vertrekken naar ons koude kikkerlandje. Daar komen we op vrijdag aan. Maar we hebben nog 4 dagen om te vullen met …… tja Disney of Universal, zwemmen en waar doen we dat bij Disney of het ressort. Zoals gebruikelijk weer teveel om te doen en te weinig dagen. Dus plannen maar.

Er moeten ook nog wat boodschappen gedaan worden,dus Ria en Merlijn gingen naar voren. Ria om de blog te vullen en om digitaal kaarten te versturen. Komen als het goed is op woensdag binnen. Merlijn om de -eerder van andere vertrekkende gasten verkregen- zwemspullen te testen. Ruud en Kay gingen samen de boodschappen doen. Dan blijkt maar weer eens dat hier in de USA er altijd weer bijzondere wetten gelden. Het half twaalf en er mag pas van twaalf uur wijn en bier verkocht worden. Want het zondag. Tja zegt een van de medewerkers” ïts a state law”. Nou ja ik heb nog wat bier liggen dus geen probleem. Uiteraard waren Kay en ik eerder klaar en na de boodschappen opgeruimd te hebben, Kay in zijn zwemspullen gehesen en terug naar het zwembad. Samen met Merlijn heeft Kay heerlijk gezwommen. Helaas vonden de ouders van beide heren dat het tijd werd om toch nog even naar Epcot te gaan.

Nadat het hele spul weer in de auto zat, was het een klein half uurtje later dat space ship weer in zicht kwam. Gauw de auto parkeren en naar de ingang. Tas controle dan door de entree en we waren weer binnen. We hadden gepland om eerst naar het water gedeelte te gaan maar Merlijn wilde eerst even een Vinylmation tekening kleuren. Kay ook natuurlijk en beide heren kregen een beloning. Kay kreeg een cm op haar bips om hem te helpen kleuren (zijn beloning) en Merlijn kreeg tegen inlevering van zijn mooie tekening een sleutelhanger van Mickey.

Nu was het toch echt tijd om weer verder te gaan. Op naar het water. Eerst de ride van Nemo gedaan, was leuk maar niet bijzonder, dan direct door naar Crush om met hem te praten. Het lukte Merlijn om weer op de juiste plek te zitten en hij werd door Crush uitgekozen om een paar vragen te beantwoorden. Het werd een beetje vervelend voor hem, want Crush stelde een vraag. Helaas begreep Merlijn de vraag niet. Daardoor gaf hij de verkeerde antwoorden. Maar na hem was er een ander kind en daar ging het ook niet helemaal lekker dus was hij niet de enige.

Daarna de kid cot plekken bezocht die we nog te doen hadden. Ik miste Noorwegen nog en de beide jongens en ik China, Duitsland en Italië, In Noorwegen waren we zo klaar daarna naar China, we vielen midden n een chineese circusact, dus even gekeken en toen de Kid cot op gezocht.  Na even gespeeld te hebben met de diabolo en de magnetische stenen op naar Duitsland. Ook gescoord en toen naar Italie voor het laatste embleem en we waren klaar. Met de boot het meer overgestoken en op  naar Test track. (één van Merlijn zijn favoriete ride’s). Onderweg daar naar toe kregen we 2 fastpassen voor testtrack. Na de beide mensen hartelijk bedankt te hebben zagen we dat det tijd die er op stond net verlopen was.

Nou ja, toch proberen en ja hoor we mochten er toch nog op naar binnen. Het blijft geweldig hoe hard het buiten gaat al geloof ik nooit dat we 640 mijl per uur gereden hebben. (omgerekend is dat 1024 km per uur). Daarna was het weer tijd om te eten en weer naar het ressort te gaan.

Groetjes en tot schrijfs,

Ruud

Vandaag nog een dagje naar Mickey en de diertjes, want ook daar waren we nog niet uitgekeken. Het park met de tree of life, een enorme boom met hierin heel veel dieren verwerkt.

Hoewel het zaterdag was was het niet enorm druk, en dat bleek al snel bij It’s a Bugs life, waar we maar een wachtrij van 5 minuten hadden. Vervolgens bezochten we daar de eerste Kids discovery club, een stukje waar kinderen iets leren over de natuur en stempels kunnen verzamelen. Daarna gingen we op weg naar de Kilimanjaro safari, waarbij we onderweg nog een paar characters tegen kwamen zoals Flik en Turk, waar maar 10 minuten wachtrij was.

Dus dan maar geen fastpass maar gelijk heb in de auto voor de 2-weekse safari. We zagen onderweg veel dieren zoals olifanten, giraffen, neushoorns en struisvogels. Het blijft een mooi ritje door een mooi aangelegd stukje wildgebied, hoewel ik me toch sterk afvraag of de struisvogeleieren wel echt zijn,  maar goed.

Na dit ritje waarbij we natuurlijk de stropers weer gevangen hebben en het kleine olifantje veilig hebben kunnen stellen gingen we verder met de pangani forest exploration trail, hier zie je vissen, hippo’s en gorilla’s.

Vervolgens was het toch echt tijd voor een hapje van het een of ander, en we bezochten de kusafiri coffee shop and bakery, en met muffins, brownies en turn over Apple (soort appelflap) gingen we aan een tafeltje zitten voor een zoete lunch. Hierbij kregen we gezellige muziek van een aantal tamtammers en het plaatje was weer compleet.

Na onze buikjes gevuld te hebben namen we de trein naar de Rafiki’s Planet Watch, waar we ook weer konden kijken naar de diverse onderzoeken die gedaan worden. Hier gingen we op de foto met Pochahontas en Rafiki, bij navraag bleek dat Jimmy hier ook nog zou komen, dus daar bleven we maar even voor hangen. Kay vond het borstelen van de geitjes buiten erg leuk en het koste wat moeite om de borstel weer in te laten leveren hihi. Maar daar was dan eindelijk onze Japie, en dus konden we eindelijk ook eens met de krekel op de foto. Joehoe!! Vervolgens snel met de trein terug om op tijd te zijn voor de parade. Dit is een van de mindere parades in mijn ogen, wel gezellig, maar toch wat minder qua opzet. Maar oke, na de parade (waar we zowel het vertrek als de terugkomst van zagen). Werd het tijd om vooral nog even wat stempeltjes  te scoren op de kaarten van de kinderen. Dus nog even snel naar Asia, waar we uitleg kregen over het verschil tussen apes en monkeys (het zit hem in de staart…nooit geweten), en naar Dinoland waar de dinosaurussen compleet gemaakt moesten worden.  Zo nu moesten we alleen het stempel van camp Mickey/Minnie nog zien te scoren. Maar eerst naar de flight of wonders, een mooie show met veel verschillende vogels. Altijd mooi om te zien, en ook met humor (vond vooral de man achterons.. jeetje die bleef er af en toe in). 

Onze laatste stop vandaag zou de laatste show van de Lion King zijn vandaag, dan hadden we ook bijna alles gehad (behalve de attractie Dinosaur). Dit is echt een spectakel met veel goede zang, acrobatiek en iemand die danst met vuurstokken. Blijft toch ook altijd weer indrukwekkend om te zien.

Daarna dus nog even snel kijken bij Camp Minnie en Mickey. Helaas was daar de Kids discovery club al dicht, maar we wisten dat we dat laatste stempel dan bij Guest Relations konden halen, dus dat was geen probleem. Kay was tijdens de show in slaap gevallen, en sliep nu nog rustig door in de buggy. Merlijn en ik gingen dus in de rij om op de foto te gaan met Donald, Minnie en Goofy. Het bleek dat Mickey ook nog even terugkwam voor wat foto’s, dus ook daar nog maar even snel mee op de foto. Toen was het bijna uitgestorven op de fotolocaties, en Goofy stond te kijken of er nog mensen kwamen, en kon dus ook nog even met Ruud op de foto en na een handkus aan Minnie, ging hij ook nog even met Minnie op de foto.  Dus werd het echt tijd om het park weer te verlaten, snel nog even kijken bij  Donald,  maar helaas daar was de rij al gesloten (helaas, want daar waren ondertussen Koning Louie, Broer Brear en het Konijn van Splash Mountain toegevoegd aan de set)..de castmember hield voet bij stuk, dus helaas niet meer op de foto met deze bijzondere figuren.

Nog even gekeken bij Dinosaur maar deze was ook echt gesloten, dus richting uitgang dan maar, op naar Guest Relations, daar het laatste stempel gehaald en de heren kregen nog een boekje met meer uitleg. De afscheidspartij was nog bezig bij de ingang, dus daar nog even van genoten en toen richting trammetje naar de auto en via de Mac weer naar ons huisje. Jeetje al weer een dag voorbij.. en zo breken onze laatste dagen hier helaas ook al weer aan…

Vandaag nog een dagje studio’s, want daar hadden we nog behoorlijk wat op het verlanglijstje staan. Dus na een rustige start waren we rond 10.45 uur in de studio’s.

Allereerst gingen we op weg om een fastpass te halen voor Toy Story Mania, echt een superleuke attractie, maar helaas altijd met lange wachttijden. We hadden  nog net kaartjes voor de periode tussen 5.25 en 6.25 (en dat terwijl het park om 7.00 uur sluit, dus weer net op tijd). Vervolgens gingen we kijken bij de tentoonstelling over Walt Disney. Erg leuk om te zien, met mooie maquettes en beelden uit vervlogen tijden, echt geweldig wat er allemaal gelukkig bewaard is gebleven.

Daarna gingen we de kleine zeemeermin bekijken, een leuke show met een musicalopzet. Leuk gedaan en goed gezongen, alleen die regen… tja, je moet er wat voor overhebben als je onderwater zit natuurlijk.

Na deze leuke show gingen we richting een deel  van het park dat we de vorige keer niet gezien hadden, hierbij kwamen we langs ‘Honey I shrunk the kids movieset’, een leuke speeltuin voor Kay (met natuurlijk ook weer water). Dus daar kon Kay zich even lekker uitleven, vervolgens kwamen we door de straten van Amerika, wat ziet het er  soms allemaal toch echt uit, terwijl dat het niet is.

Blijft soms verbazingwekkend. We kwamen ook startours nog tegen, en aangezien de wachttijd maar 10 minuten waren hebben Merlijn en Ruud deze gelijk even meegenomen. Hier kregen ze nog 2 fastpassen voor  Toy Story Mania, op ongeveer dezelfde tijd als die wij hadden, dat is dus mooi meegenomen voor een 2^e ronde voor 2 van ons.

Omdat het ondertussen 13.00uur was geweest konden we voor Ruud even een fastpass halen voor de Tower of Terror, hoewel de wachttijd niet echt lang was, deze we dit toch maar even. We gingen daarna de show van Belle en het Beest kijken, ook erg mooi en indrukwekkend qua zang. Ruud kon daarna gelijk door naar de TOT en wij gingen vast op zoek naar een plekje langs de parade die om 15.00 uur plaatsvond. Dit was niet echt een parade maar een feestje op straat eigenlijk, best gezellig en aanstekelijk. Merlijn had patatjes gehaald, dus we konden ook gelijk even lunchen. Na deze show gingen we kijken of we de Movie Ride nog konden doen voor we naar de show van Indiana Jones zouden gaan.

Helaas ging dit niet meer helemaal lukken dus gingen we vast richting de show. We hadden ondertussen al behoorlijk wat onweer en donder gehoord, maar tot nu toe was het nog droog. Toen de show begon werd er aangegeven dat we helaas alleen het eerste deel zouden zien omdat er te veel onweer in de lucht zat om ook de delen die buiten plaatsvonden verder te laten plaatsvinden. Merlijn en Kay zijn nog wel met Indiana op de foto geweest, dat was toch wel leuk. Vervolgens gingen we dus toch alsnog de grote movie ride doen, ondertussen was het ook flink gaan regenen. Niet echt een super attractie, maar goed, dan hebben we deze ook maar gedaan. Zo hebben we ongeveer alle attracties kunnen afstrepen. Uiteindelijk na deze attractie in de regen richting Toy Story Mania.

Daar nog maar even in de rij om ook met de figuren van Toy Story op de foto te gaan. Vervolgens konden we gelijk in de attractie en hebben Kay en Merlijn nog een 2^e ronde gedaan. Het regende nog steeds en dus gingen we  in de regen richting de auto. We besloten om te gaan eten bij Sizzlers onderweg en daarna weer richting huis, waar Kay weer lekker zijn bedje in kon.

De rest kijkt nog even naar een nieuwe Disney film hier op Disneychannel (the den mother) en straks is het weer tijd om te gaan slapen. Hopelijk morgen beter weer, en waarschijnlijk een dagje Animal Kingdom.